Psychologia małżeństwa od kuchni

Biała suknia, marsz weselny, goście, kwiaty, pewność siebie i wiara, że uda się zbudować trwały związek - Dzień Ślubu. Potem przychodzi codzienność: kłopoty, brak pieniędzy, mieszkania, pracy, choroba, a przede wszystkim zwykłe zabieganie. Ludzie już nie wyglądają tak pięknie jak w dniu ślubu, już nie tak często małżonkowie biorą się za ręce, nie mają dla siebie czasu, bo przecież obowiązki, praca, dzieci... To, co powinno zbliżać zaczyna oddalać. Pojawiają się pierwsze niedomówienia, rozczarowania, wątpliwości, pierwsze małżeńskie kryzysy. I nie wiadomo kiedy okazuje się, że pod jednym dachem żyje dwoje obcych sobie ludzi.

By tak się nie stało, trzeba nauczyć się razem żyć. Są takie zachowania, które w sposób szczególny warto objąć uwagą, aby zbudować szczęśliwy związek. Wtedy jest szansa, że miłość małżeńska wzrasta, dojrzewa i ciągle trwa. Wspólny cel. Ważne jest, aby partnerzy pragnęli stworzyć udany i trwały związek. Dokładnie tak jak w negocjacjach. Bez wspólnych celów krótkotrwałych i dalekosiężnych życie małżeńskie zaczyna dryfować, czas zaczyna bezsensownie upływać i trudno jest razem przeżywać sukcesy i porażki, bo nie ma wspólnej płaszczyzny, której mogłyby one dotyczyć.
Unikanie obwiniania i publicznej krytyki
Obwinianie jest zjawiskiem powszechnym w relacjach z ludˇmi. Obwiniamy i krytykujemy innych m.in. dlatego, że to pomaga nam pozbyć się poczucia winy lub usprawiedliwić przeżywanie innych emocji jak np. złość. Umożliwia ukrycie własnego lęku, niepewności, smutku czy wstydu. Niestety w związku takie zachowania przynoszą znacznie więcej szkód niż korzyści. Warto nauczyć się rozdzielać fakty od interpretacji. Konieczne jest też nazywanie przeżywanych uczuć, gdy druga strona zachowuje się w sposób, który mi nie odpowiada. Pomaga to "odwentylować" emocje i równocześnie nie oskarżać partnera. Należy też zawsze na wstępie przyjmować, że druga strona, niezależnie od swoich niedoskonałości, nie miała złych intencji oraz włożyć wysiłek, aby zrozumieć istotę takiego a nie innego zachowania.
Korzystanie z umiejętności słuchania
Słuchając mamy szansę zrozumieć, budujemy atmosferę szacunku i wzajemne zaufanie. Warto dawać sygnały, że słucham i rozumiem, co partner do mnie mówi i warto unikać dawania nieproszonych rad i sprzedawania swoich koncepcji. Pomaga to drugiej stronie opanować gwałtowne emocje, ponieważ dostaje sygnał, że zostanie wysłuchana a jej punkt widzenia jest prawidłowo zrozumiany - nawet, jeśli nie jest zaakceptowany. Rezygnacja z odwetu Zasada "ząb za ząb", jest machiną niszczącą. Raz puszczona w ruch potrafi siać długotrwałe spustoszenia w związku. Trudno ją powstrzymać, gdy już się rozpocznie tę grę. Dlatego warto w trudnych momentach: po pierwsze pamiętać, że mój współmałżonek to nie mój wróg, lecz osoba, którą kocham i po drugie zadać sobie pytanie, co mogę zrobić dla siebie i dla niego, aby ochronić nasz związek przed tą destrukcyjną siłą? Branie odpowiedzialności za swoje zachowanie Odpowiedzialność za siebie to istotny warunek dorosłego życia. W małżeństwie szczególnego znaczenia nabiera odpowiedzialność za rozpoznawanie i realizację własnych pragnień, potrzeb, aspiracji życiowych i marzeń. Kochający partner będzie nas zapewne wspierał w tych działaniach, jednak każdy z nas ponosi indywidualną odpowiedzialność za sukcesy w tych obszarach. Oczekiwanie by małżonek był odpowiedzialny za zaspokajanie moich potrzeb jest obciążaniem go zadaniem, którego nie jest w stanie wykonać. Partner może wyciągnąć pomocną dłoń, ale gdy tego nie zrobi, lub zrobi inaczej niż oczekujesz, nadal Ty jesteś odpowiedzialna za to jak przeżyjesz własne życie.
Właściwy język
Współcześnie żyjemy w świecie skrótów i symboli. Ironia, sarkazm, modne grypsy są dosyć ryzykowną formą komunikowania się w małżeństwie gdyż nie wyjaśniają dokładnie intencji ani znaczenia naszej wypowiedzi. Nasze interpretacje są pożywką dla długich i bolesnych konfliktów. Gdy pojawiają się emocje, tylko klarowne i szczere nazwanie naszych myśli i uczuć daje szansę na zminimalizowanie nieporozumień, dezorientacji i przykrości zadanej drugiej osobie. Warto wtedy starannie dobierać słowa, mówić o zachowaniach i faktach a nie o własnych ocenach czy cechach drugiej osoby. Uzasadnione ustępstwo W trakcie trwania małżeństwa ujawniają się lub nagle pojawiają, takie cechy, poglądy czy zachowania małżonka, które są niezmienialne nawet przy użyciu najmądrzejszych strategii. Dotyczą one zarówno spraw małych jak i dużych. Wtedy można uparcie walczyć dalej lub zablokować się w swojej urazie i przyjąć postawę milczącego męczennika. Możemy też pogodzić się z rzeczywistością. Należy się jednak chronić przed udawaną akceptacją, ponieważ nieuchronnie prowadzi ona do odwetu.
Wyrażanie miłości
Ludzie różnią się sposobami, w jaki okazują sobie uczucia. Przysłowiowe są dowcipy o mężczyznach, którzy myją samochody swoim żonom, aby po-wiedzieć w ten sposób "kocham Cię" i żonach, które w tym samym celu rzucają się w wir prac domowych. Tymczasem zdarza się, że obie strony pragną czegoś innego niż wyprana koszulka czy umyte auto. Takie niedopasowanie miłosnego dialektu jest przyczyną wielu cierpień w związku a czasem nawet decyzji o rozwodzie. Warto uczyć się okazywania uczuć w sposób należyty, to znaczy w sposób, który dana osoba rozumie i docenia. W psychologii wyróżnia się pięć dialektów miłosnych: o słowna afirmacja, o wspólny czas, o akty służebne, o otrzymywanie podarunków i o fizyczny dotyk.